Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα είδωλα της Κυριακής.......Δέκα με τόνο!

   Εμφάνιση ανάλογη των 87ων γενεθλίων του, επεφύλασσε στον κόσμο του ο Ολυμπιακός. Με το φουριόζο στιλ που τον διακρίνει στο ξεκίνημα των αγώνων του, έκλεισε με το καλησπέρα τον Άρη στα καρέ του κι άρχισε το σφυροκόπημα. Ωστόσο από εκεί που νούμερο ένα υποψήφιος να κάνει τη ζημιά ήταν ο Καστίγιο, που επέστρεψε ως αντίπαλος στο «Καραϊσκάκη», ένας άλλος πρώην «ερυθρόλευκος», ο Σηφάκης -στην επανεμφάνισή του μετά από έξι μήνες- ήταν εκείνος που πρόβαλε τη μεγαλύτερη αντίσταση στις συνεχόμενες επιθέσεις των παικτών του Βαλβέρδε. Προτού ωστόσο αρχίζει να θυμίζει… Κατεργιαννάκη (όταν έπιανε τα άπιαστα, στο τελευταίο διπλό του Άρη το 2002), ο Ολυμπιακός βρήκε τον τρόπο να τον νικήσει.

Ο συνήθης ύποπτος -όταν πρόκειται για ασίστ- Ιμπαγάσα «σέρβιρε» και ο Μαρκάνο «εκτέλεσε» για το 1-0. Ο Σηφάκης συνέχιζε να λέει «όχι» με τις επεμβάσεις, αλλά κάποια στιγμή κι αυτός λύγισε. Υπαίτιος... ο Αμπντούν, με τον Αλγερινό να κερδίζει το πέναλτι, την αποβολή του και τον Χολέμπας να το αξιοποιεί πετυχαίνοντας το 2-0. Η ένταση μεταξύ του διεθνούς μπακ και του Βελλίδη δεν απέφερε περισσότερες απώλειες.

Με σκορ ασφαλείας, αριθμητικό πλεονέκτημα και δεδομένου ότι ακολουθεί η ρεβάνς με τη Μέταλιστ, ήταν μαθηματικό βέβαιο πως θα λειτουργήσει το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Σταδιακά, λοιπόν, οι «ερυθρόλευκοι» κατέβαζαν ρυθμό. Όλοι εκτός από τον Μιραλάς που ήθελε πάση θυσία ένα γκολ. Κι αν στις προηγούμενες φορές που προσπάθησε να το πετύχει είτε δεν στάθηκε τυχερός, είτε δεν έκανε την σωστή επιλογή, στην φαινομενικά δυσκολότερη φάση έδειξε την κλάση του διαμορφώνοντας το τελικό 3-0. Πολύ καλή εμφάνιση από τον Ντιόγκο.

Σχόλια