Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ


 Κι εσύ δεν μπορούσες τότε να μιλήσεις…
Κι εξαφανίζονταν άνθρωποι… και πέθαιναν άνθρωποι.
 Χιλιάδες άνθρωποι στα εθνικά αναμορφωτήρια, χιλιάδες βασανισμοί..... 
                                                                Στις 21 Απρίλη του 1967 και ενώ είχαν προκηρυχθεί εκλογές για τις 28 Μαΐου, αξιωματικοί του στρατού, με « πρωταγωνιστή  »  τον Παπαδόπουλο, και «πρωτοπαλίκαρα» τους Παττακό και Μακαρέζο έπιασαν την πολιτική ηγεσία στον ύπνο,άλλα και το παλάτι που ετοίμαζε δικό του πραξικόπημα με τους στρατηγούς.Κατέλαβαν την εξουσία με πραξικόπημα...και έβαλαν την Ελλάδα στο γύψο.                                                                                                                                                                                     Το στρατιωτικό πραξικόπημα, δεν είχε τη στήριξη μόνο των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ αλλά και της αστικής τάξης της χώρας μας προκειμένου να επιβάλλουν στο λαό τα αντιδραστικά τους σχέδια. Οι στρατιωτικές δικτατορίες αποτέλεσαν πάντα λύσεις όταν με τα κοινοβουλευτικά μέσα ,η αστική τάξη,δεν μπορούσε να προωθήσει τα αντιλαϊκά της σχέδια.
 Η στρατιωτική χούντα κατάφερε να επιβληθεί γιατί δεν βρήκε έγκαιρα απέναντί της έναν οργανωμένο και αποφασισμένο λαό να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του και να παλέψει για το δίκιο του. Αντίθετα η πραγματική δύναμη του λαού ήταν υπονομευμένη από αυταπάτες και από το κλίμα υποταγής και μοιρολατρίας.                                                                                                                                                                                                        Η επταετία της Χούντας σημαδεύτηκε από αμέτρητες περιπτώσεις σκανδάλων, χρηματισμού και ευνοιοκρατίας. Πάρα πολλά χρήματα από το ελληνικό δημόσιο καταχράστηκαν ο Λαδάς,που πρωταγωνίστησε στο σκάνδαλο με τα λεγόμενα θαλασσοδάνεια και έμεινε στην ιστορία με τον κοροϊδευτικό χαρακτηρισμό « Ο Κύριος Καθαρά Χέρια». Ο Μπαλόπουλος,υφυπουργός εμπορίου με το σκάνδαλο των σάπιων κρεάτων, τα οποία επί υπουργείας του επέτρεψε να εισαχθούν από το εξωτερικό,ως « προάγγελος της σημερινής παγκοσμιοποιησης»!                                                                                                                                                                                                                      Ο Ρουφογάλης,για το εμποριο όπλων... Οι χουντικοί του είχαν δώσει τη διοίκηση της ΚΥΠ, δηλαδή του πολύ κρίσιμου τομέα των μυστικών υπηρεσιών του κράτους. Ο Ρουφογάλης ξόδεψε ασύστολα δημόσιο χρήμα για την πολυτελή ζωή του (κάτι ανάλογο με τον Άκη του ΠΑΣΟΚ) και τα κοσμικά του πάρτι σε θαλαμηγούς!                                                                                                                                                                               Η ΚΥΠ εξασφάλιζε χαριστικά δάνεια σε εφοπλιστές και εργολάβους υποστηρικτές της Χούντας, επιβαρύνοντας τις ελληνικές δημόσιες τράπεζες...                                                                                                                                                                                                  Την ίδια περίοδο, πρωτοφανή άνοδο γνώρισε το ρουσφέτι και η οικογενειοκρατία: Ο Μακαρέζος διόρισε τον κουνιάδο του Αλέξανδρο Ματθαίου Υπουργό Γεωργίας. Ο Λαδάς έκανε τον έναν ξάδερφο του στρατηγό και τον άλλο ξάδερφο του Γενικό Γραμματέα στο Υπουργείο Κοινωνικών Υπηρεσιών. Ο γαμπρός του Παττακού Ανδρέας Μεϊντάσης έγινε εκατομμυριούχος εξασφαλίζοντας χαριστικά δουλειές από το Δήμο Αθηναίων. Ο Παπαδόπουλος διόρισε τον αδερφό του τον Κωνσταντίνο Γενικό Γραμματέα Υπουργείου Προεδρίας, περιφερειακό διοικητή Αττικής και τελικά Υπουργό παρά τω Πρωθυπουργό. Τον άλλον αδερφό του τον Χαράλαμπο, τον διόρισε Γενικό Γραμματέα στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Ο Χαράλαμπος αποκαλούνταν κοροϊδευτικά ""μπον φιλέ"" από τους αξιωματικούς της Χωροφυλακής, επειδή κάθε μέρα έτρωγε στα εστιατόρια των πιο ακριβών ξενοδοχείων της Αθήνας παρέα με τη φρουρά και τους υπαλλήλους του, με χρήματα του ελληνικού δημοσίου...                      
                                                                                                                                                                                                                    ΌΠΟΙΕΣ                                                                                   ΟΜΟΙΌΤΗΤΕΣ ΜΕ ΤΗΝΣΗΜΕΡΙΝΉ ΠΟΛΊΤΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌΤΗΤΑ                                                               ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΚΑΘΌΛΟΥ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΈΣ....                                                                                                                                                                                                Θεωρητικά τώρα το λόγο έχει ο λαός, ο οποίος δεν είναι και τόσο κυρίαρχος όταν η χώρα του βρίσκεται σε καθεστώς διεθνούς οικονομικού ελέγχου...                                                                                                                                                                                                       Σ’ αυτή τη χώρα λοιπόν, όπου ντόπιοι και ξένοι εργάτες περισσεύουν.                                                                                                                                                                          Όπου η κυρίαρχη ελίτ βγάζει την εθνική κυριαρχία της χώρας στο σφυρί και προκειμένου να ικανοποιήσει τις αξιώσεις των δανειστών δε διστάζει να αιματοκυλεί διαδηλώσεις, το πολιτικό τοπίο είναι εξαιρετικά ρευστό και κάθε πρόβλεψη είναι παρακινδυνευμένη..                                                                                                                                         Σήμερα είναι επιτακτική ανάγκη οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα με τον αγώνα και την ψήφο τους να υψώσουν πιο αποφασιστικά το ανάστημά τους στη δικτατορία των μονοπωλίων, ΕΕ και τους άλλους μηχανισμούς εξουσίας της αστικής τάξης, που θέλουν να τους αλυσοδέσουν για να τους επιβάλλουν την εξαθλίωση.

Σχόλια