Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Προς Δ.Ε.Υ.Α. Σικυωνίων:Βαριά φορολογήσετε και το νερό που τρέχει...βάλετε φόρους, βάλετε, η πλάτη μας αντέχει!

Είναι δεδομένο ότι  μια κοινωφελής επιχείρηση,ανταποδοτικού χαρακτήρα δεν μπορεί να αποσκοπεί στο κέρδος ή να μεταλλάσσεται σε «παράνομο» φοροεισπρακτικό  μηχανισμό...

Με αυτή τη συλλογιστική  η  Δ.Ε.Υ.Α. Σικυωνίων , που διαθέτει προς κατανάλωση ένα κοινωνικό αγαθό και όχι ένα εμπορικό προϊόν πρέπει να σχεδιάζει την τιμολογιακή της πολιτική, συνδυάζοντας την άσκηση της κοινωνικής και αναπτυξιακής της πολιτικής, χωρίς να ξεχνά την ανταποδοτική της υποχρέωση, λαμβάνοντας υπόψη το σημερινό δύσκολο οικονομικό περιβάλλον για όλους τους δημότες και καταναλωτές και ιδιαιτέρως τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες.
Τι γίνεται όμως με την τιμολογιακή πολιτική που  διαχρονικά  εφαρμόζει η Δ.Ε.Υ.Α. Σικυωνίων; 
Η Δ.Ε.Υ.Α. Σικυωνίων πέραν της αξίας της πραγματικής κατανάλωσης ύδατος και των άλλων ανταποδοτικών τελών και εσόδων εν γένει υδρεύσεως και αποχετεύσεως,εισπράττει  και το  πάγιο τέλος,των  40,00 €  ανά εξάμηνο ,που επιβάλλεται μαζί με Φ.Π.Α. 23%, και το οποίο ορίζεται από αυτήν ως τέλος ελάχιστης/πάγιας κατανάλωσης νερού (πλασματικής κατανάλωσης)
Παρότι το υπουργείο Εσωτερικών , με την αριθμ. 16898/19-08-2010 εγκύκλιό του,έχει γνωστοποιήσει στις περιφέρειες και στην Ένωση Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης – Αποχέτευσης (Ε.Δ.Ε.Υ.Α.) ότι το ανωτέρω  πάγιο τέλος δεν βρίσκει έρεισμα στο νόμο!
                                                   Τι  λέει το υπουργείο Εσωτερικών: 
Τα έσοδα εκ των τελών υδρεύσεως και αποχετεύσεως των Δ.Ε.Υ.Α., με εξαίρεση το πρόσθετο ειδικό τέλος των άρθρων 10 παρ. 1α και 11 του Ν. 1069/1980, έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα
Η επιβολή παγίου τέλους κατανάλωσης ύδατος, το οποίο σε πολλές περιπτώσεις, καθορίζεται ως «τέλος ελάχιστης κατανάλωσης» δεν βρίσκει έρεισμα στις σχετικές, περί ύδρευσης, διατάξεις και στην αρχή της ανταποδοτικότητας, καθότι οι καταναλωτές υποχρεούνται να καταβάλλουν και ένα συγκεκριμένο χρηματικό ποσό ανεξάρτητα και πέραν από την αξία της πραγματικής ποσότητας νερού που καταναλώθηκε από αυτούς και που καταγράφηκε στους υδρομετρητές τους.

Το γεγονός ότι στις περιπτώσεις μηδενικής κατανάλωσης ύδατος δεν μπορεί να χρεωθεί το ειδικό πρόσθετο τέλος 80% του άρθρου 11 του Ν. 1069/1980, το οποίο, υπολογίζεται επί της αξίας του καταναλισκόμενου ύδατος, όπως ρητά ορίζεται στο νόμο, δηλαδή επί της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ κατανάλωσης νερού (και όχι επί της ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΗΣ, οριζόμενης ως ελάχιστης πάγιας κατανάλωσης νερού), δεν συνιστά επιχείρημα για τις Δ.Ε.Υ.Α. για την επιβολή ΠΑΓΙΟΥ τέλους κατανάλωσης ύδατος, δεδομένου ότι η περιορισμένη κατανάλωση ύδατος συσχετίζεται με αντίστοιχη περιορισμένη χρήση του δικτύου και κατά συνέπεια δικαιολογείται «μειωμένη συμμετοχή» στις αντίστοιχες δαπάνες.
Συνεπώς, η επιβολή του ΠΑΓΙΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ύδρευσης είναι αυθαίρετη, δεν βρίσκει έρεισμα στο νόμο και αντίκειται στην αρχή της ανταποδοτικότητας των τελών υδρεύσεως και αποχετεύσεως...

Επίσης η Δ.Ε.Υ.Α. Σικυωνίων  εισπράττει και το ειδικό τέλος   80%
Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι κατά το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (Γνωμοδότηση 790/1986), το ειδικό αυτό τέλος, παρά το χαρακτηρισμό του ως «τέλος», συνιστά «γνήσιο φόρο», διότι δεν υφίσταται ειδικό και ανάλογο προς την καταβαλλόμενη χρηματική παροχή αντάλλαγμα.

Απορία... 
Οι εισρέοντες στα ταμεία,της  Δ.Ε.Υ.Α. Σικυωνίων;πόροι από την πλουσιοπάροχη πηγή αυτού του «χαρατσιού» διατίθενται άραγε, για την πληρωμή αποκλειστικά και μόνο δαπανών για μελέτη, κατασκευή, ανακατασκευή ή επέκταση έργων υδρεύσεως και αποχετεύσεως ή για την πληρωμή τοκοχρεωλυσίων εκ δανείων όπως ρητά ορίζει το άρθρο 10 παρ. 2 του Ν. 1069/1980 ή διατίθενται και για την πληρωμή αποδοχών του προσωπικού της  Δ.Ε.Υ.Α. και άλλων λειτουργικών δαπανών τους, πράγμα που ρητά απαγορεύεται από το νόμο, γιατί αυτά τα έξοδα πρέπει να αντιμετωπίζονται αποκλειστικά από τα ανταποδοτικά έσοδα υδρεύσεως και αποχετεύσεως (άρθρο 25 παρ. 2 Ν. 1069/80);
Μήπως θα πρέπει να κρατείται ξεχωριστός λογαριασμός και να γίνεται και ξεχωριστός απολογισμός; 

*Το «χαράτσι» αυτό (ειδικό τέλος) στην ουσία δεν ανέρχεται στο 80%, αλλά πολύ παραπάνω από το 100 % της αξίας του καταναλισκομένου ύδατος.
Και τούτο διότι το εν λόγω πρόσθετο ειδικό τέλος επιβαρύνεται και με Φ.Π.Α. 23 %.
                          Δηλαδή έχουμε, εν προκειμένω, φόρο επί φόρου!
**Τώρα, αν λάβουμε υπόψη ότι και το ανταποδοτικό τέλος υδρεύσεως (αξία καταναλισκομένου νερού) επιβαρύνεται με ΦΠΑ 13 % ...νοιώθουμε ότι προς την δημοτική αρχή,του Δήµου Σικυωνίων ,απευθύνεται το:« Βαριά φορολογήσετε και το νερό που τρέχει...
βάλετε φόρους, βάλετε, η πλάτη μας αντέχει!»