Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Λέσχη Παραμυθιού Σικυώνας ξεδιπλώνει το νόημα του Πολυτεχνείου μέσα από τη «ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ»

Η Ντενεκεδούπολη είναι μια πολιτεία αλλιώτικη απ' τις άλλες. Δεν είναι φτιαγμένη από τούβλα, πέτρες, τσιμέντο ή γυαλί. Είναι ολόκληρη φτιαγμένη από ντενεκέδες.
Και μένουν σ΄αυτή, τι... άλλο; Ντενεκεδάκια. Άδεια, σκουριασμένα, παλιά ντενεκεδάκια. Βρέθηκαν όλα πεταμένα σ' ένα σκουπιδότοπο κι αποφάσισαν να φτιάξουν τη δική τους πολιτεία, για να μένουν μόνα τους και να 'χουν την ησυχία τους.
 Τα ντενεκεδάκια που μένουν εδώ έχουν περίεργα ονόματα: Σαρδέλας, Μηλίτσα, Βουτυρένιος, Σοφός, Οκέυ-μπαμ-μπαμ.                                                                 Ο Σαρδέλας είχε πριν τον πετάξουν σαρδέλες, η Μηλίτσα είχε κομπόστα μήλο, ο Βουτυρένιος βούτυρο, ο Οκέυ-μπαμ-μπαμ είχε κόκα-κόλα κι ο Σοφός είχε μέσα του καφέ.
Ζούσαν όλα πολύ ευτυχισμένα στην Ντενεκεδούπολη, ώσπου μια μέρα...ένας ντενεκές ο Λαδένιος
αποφάσισε να τους κυβερνήσει!
Τα υπόλοιπα ντενεκεδάκια όμως δεν ήθελαν!
Άρχισε αμέσως τις διαταγές: -Να μην τραγουδάτε!
-Να μην χορεύετε! - Να μη μιλάτε πάνω από δύο!,
- Να μη πηγαίνετε ταξίδια!,
-Να μη λέτε το γράμμα Ρ, γιατί δε μ' αρέσει!
Κι έτσι οι μέρες κυλούσαν!
Τα ντενεκεδάκια έψαχναν τρόπους για να τον διώξουν...
Και τον βρήκαν!