Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τι επιδιώκεται με τη νεκρανάσταση των Γλίξμπουργκ;

Πριν αρκετά χρόνια ο ηγέτης της Αριστεράς Λεωνίδας Κύρκος είχε εκμυστηρευτεί σε στενό κύκλο τον μύχιο φόβο του πως δηλαδή «με τη βασιλεία ποτέ δεν τελειώνεις πραγματικά. Πάντα θα υπάρχει κάποιος επόμενος»...
Η έλευση της τέως βασιλικής οικογένειας των Γλύξμπουργκ στη χώρα μας πριν από λίγες ημέρες με αφορμή την προβολή του ντοκιμαντέρ «Παύλος, ένας ασυνήθιστος βασιλιάς», αλλά και το μνημόσυνο των 50 ετών από τον θάνατό του στο Τατόι έδωσαν λαβή για σχόλια και κινητοποίησαν κάποιους ξεχασμένους φιλοβασιλικούς. Πολύ περισσότερο αυτή η κινητικότητα τροφοδοτήθηκε από την παρουσία του τέως πρίγκιπα Παύλου, εγγονού του τιμώμενου βασιλιά, ο οποίος στη διάρκεια του μνημοσύνου δέχτηκε αρκετές φιλοφρονήσεις και «εισηγήσεις» για το μέλλον του στη χώρα μας. Τόσο κατά τη διάρκεια της επιμνημόσυνης δέησης αλλά και μετά, φιλοβασιλικοί που βρέθηκαν στο Τατόι δεν σταμάτησαν να παροτρύνουν τους Γλύξμπουργκ να κάνουν κόμμα. «Παύλο, κάνε κόμμα, εδώ ο Θεοδωράκης εμφανίζεται να παίρνει 5%, εμείς δεν θα μπούμε στη Βουλή;» έλεγε ένας από αυτούς, για να προσθέσει άλλος πρώην αυλικός: 
«Παύλο, κάνε κόμμα, θα σε ψηφίσει ο λαός, τους έχουμε βαρεθεί τους ψεύτες πολιτικούς».
Μία ημέρα πριν, κατά την προβολή του ντοκιμαντέρ, οι προσκεκλημένοι βίωσαν μια ασυνήθιστη εμπειρία.Για την ακρίβεια, στο τελικό πλάνο του δίωρου φιλμ και ενώ σε όλη τη διάρκεια εμφανίζονταν είτε ιστορικοί αναλυτές, είτε παλαιοί πολιτικοί και φίλοι του Παύλου, είτε τα παιδιά του Σοφία, Κωνσταντίνος και Ειρήνη, ξαφνικά εμφανίστηκε ο τέως πρίγκιπας Παύλος. Σε μια ευθεία σύνδεση μεταξύ του παππού του και του ίδιου, ο πρίγκιπας Παύλος παρουσιάζεται θεατρικά στο ντοκιμαντέρ να κάθεται σε έναν καναπέ, να παίρνει στα χέρια του ένα τηλεκοντρόλ και να βλέπει τον βασιλιά Παύλο να μιλάει για την Ελλάδα και τις αξίες της χώρας. Ολοι οι παρευρισκόμενοι στην προβολή έφυγαν με μία και μόνη αίσθηση: «κάτι ήθελε να πει ο… ποιητής».
Τι επιδιώκεται με τη νεκρανάσταση των Γλίξμπουργκ; 
Εκδηλώσεις, μνημόσυνα με συμμετοχή παραγόντων του αστικού πολιτικού συστήματος κ.λπ. Καθόλου τυχαία βεβαίως δεν είναι όλα αυτά. 
Το ερώτημα είναι εάν επιστρατεύονται και οι Γλίξμπουργκ για την αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος. 
Θυμίζουμε ότι στη γειτονική Βουλγαρία ο Συμεών, τέως τσάρος (ήταν στο θρόνο τα χρόνια 1943 - 1946), έγινε πρωθυπουργός της χώρας την περίοδο 2001 - 2005. Εφεδρείες, λοιπόν, στο αστικό πολιτικό σύστημα υπάρχουν πολλές και η μια πιο αντιδραστική από την άλλη...
 Άλλη μια απόδειξη γιατί ο λαός θα πρέπει να γίνει πρωταγωνιστής με το κίνημά του να σφραγίσει τις εξελίξεις.