Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η απαγωγή του Στρατηγού Κράιπε

O Χίτλερ καθισμένος βαθιά στην πολυθρόνα του στο στρατηγείο - φρούριο Μπερχτεσγκάντεν (Berchtesgaden), στα χιονισμένα βουνά των Βαυαρικών Άλπεων, κοίταζε στο κενό με βλέμμα απλανές. Συνοφρυωμένος με έκφραση απορίας δεν πίστευε στα αυτιά του.
Η ομάδα που πραγματοποίησε την απαγωγή Κράιπε
Με το ένα χέρι χάιδευε το αγαπημένο του λυκόσκυλο Μπλόντι και με το άλλο έτριβε το μέτωπό του, έτοιμος να καταρρεύσει. Ήπιε λίγο ουίσκι που έφερε ο πιστός υπηρέτης του Χάιντς Λίγκε και προσπαθούσε να συνειδητοποιήσει αυτό που μόλις προ ολίγου είχε ακούσει: «Ομάδα Βρετανών κομάντος με μερικούς Κρητικούς είχαν απαγάγει τη νύχτα της 26ης Απριλίου 1944 τον στρατηγό Χάινριχ Κράιπε, Διοικητή των δυνάμεων κατοχής της Κρήτης. Οι κομάντος, μέλη της ειδικής βρετανικής ομάδος SOE (Special Operations Executive), μαζί με Κρητικούς αντάρτες που συμμετείχαν στην αντίσταση εκτέλεσαν μία επιχείρηση με απόλυτη επιτυχία που μόνο στις χολιγουντιανές ταινίες θα μπορούσε να βρει κανείς. Θύμιζε παραμύθι.
Ο Κράιπε ανάμεσα στους απαγωγείς του...
Η μυθιστορηματική απαγωγή του στρατηγού Χάινριχ Κράιπε παρέμεινε στην Ιστορία ως ένα από τα συγκλονιστικότερα εγχειρήματα του Μυστικού Πολέμου κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το σχέδιο της απαγωγής και ο τρόπος διαφυγής και φυγάδευσης του Στρατηγού στο Κάιρο ήταν αριστοτεχνικά σχεδιασμένα και ακριβέστατα εκτελεσμένα. Τίποτα όμως δεν θα έφερνε το αίσιο για τους Συμμάχους αποτέλεσμα εάν δεν υπήρχε η αμέριστη και με πολλές θυσίες βοήθεια από τον ίδιο τον κρητικό λαό.
Ο Στάνλεϋ Μος θα γράψει στο βιβλίο του “I’ll Met by Moonlight”: «…Η πλέον επικίνδυνη και συναρπαστική φάση της επιχειρήσεως ήταν η μεταφορά του διακεκριμένου αιχμαλώτου στην Αίγυπτο, ενώ οι εξαγριωμένοι Γερμανοί “χτένιζαν” το νησί, αναζητώντας τον Στρατηγό και τους απαγωγείς του…». Οι αντιστασιακές ομάδες, αλλά και ο απλός Κρητικός βοήθησαν στην απόκρυψη, τον εφοδιασμό, την πληροφόρηση, αλλά και τον αντιπερισπασμό κατά των γερμανικών αποσπασμάτων στις δύσκολες στιγμές που βρίσκονταν οι απαγωγείς, όλο το 20ήμερο που περιπλανιόνταν στον ορεινό όγκο του Ψηλορείτη.
Η όλη επιχείρηση αποτελεί μέγιστο ύμνο και τιμή για την Κρητική Αντίσταση, που συμμετείχε με όλες τις ομάδες της και στους τέσσερις νομούς της Κρήτης, από το Λασίθι που έπεσε με αλεξίπτωτο ο Λη Φέρμορ μέχρι τα Χανιά που έγινε τελικά η φυγάδευση.
Είναι γεγονός ότι η Γερμανική Αντικατασκοπεία είχε πληροφορηθεί, μετέπειτα, μέρος του δρομολογίου των απαγωγέων, ποτέ όμως ολόκληρο το δρομολόγιο διαφυγής παρά το πλήθος των πρακτόρων που εξαπέλυσε σε όλο το νησί. Η απαγωγή ενός από τους καλύτερους Γερμανούς στρατηγούς, μέσα από τα χέρια τους, στο «Φρούριο Κρήτη» που εθεωρείτο απόρθητο, ντρόπιασε τους κατακτητές και καταρράκωσε το ηθικό τους. Η μυθιστορηματική απαγωγή του Κράιπε στην Κρήτη θα μείνει στην Ιστορία σαν ένα απίστευτο «παραμύθι»
Στάνλεϋ Μος και Πάτρικ Λη Φέρμορ φορώντας γερμανικές στολές...
Ο Στάνλεϋ Μος, γνωστός και ως Bill ή Billy, γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1921 στη Γιοκοχάμα της Ιαπωνίας. Μητέρα του ήταν η Λευκορωσίδα Ναταλί Γκάλιτς (Natalie Galitch) και πατέρας του ο Ουίλιαμ Στάνλεϋ (William Stanley Moss), Άγγλος επιχειρηματίας και έμπορος χάλυβα στην Ιαπωνία. Ο Μος σπούδασε στο Charterhouse της Αγγλίας (1934-1939) και το 1939, σε ηλικία 18 ετών, έφυγε και πήγε στη Λετονία όπου ζούσε μέσα σε καλύβα. Με την έναρξη του πολέμου πέρασε απέναντι στη Στοκχόλμη και από εκεί με γιοτ κατάφερε να φθάσει στην Αγγλία. Μετά από πλήρη εκπαίδευση στο Caterham, τον Ιούλιο του 1941 τοποθετήθηκε στους Coldstream Guards για να μετατεθεί στο 3ο Τάγμα Coldstream στο Τομπρούκ για ενίσχυση της εκεί φρουράς. Από Οκτώβριο 1942 μέχρι Ιούλιο 1943 με την 3η Στρατιά του Μοντγκόμερυ καταδίωκαν τον Ρόμμελ στη Βόρειο Αφρική και στη συνέχεια έλαβε μέρος στη μάχη του Ελ Αλαμέιν και στην κατάληψη της Παντελλάριας. Επέστρεψε στο Κάιρο και στις 24 Σεπτεμβρίου 1943 τοποθετήθηκε στην Ειδική Ομάδα Επιχειρήσεων (SOE) όπου γνωρίσθηκε με τον Λη Φέρμορ.
Μετά τον πόλεμο ο Στάνλεϋ Μος, άνθρωπος ανήσυχος και ριψοκίνδυνος, λάτρης των ταξιδιών, γύρισε όλο τον κόσμο φθάνοντας μέχρι και την Ανταρκτική. Πέθανε στις 9 Αυγούστου 1965 στο Κίνγκστον της Τζαμάικα. Ως στρατιώτης είχε παρασημοφορηθεί με πολλά παράσημα και μετάλλια και με το Ανώτατο Βρετανικό παράσημο για εξαίρετες πράξεις εν πολέμω, το DSO